Dag 42 – woensdag 13 okt. 2021

Reisdag van Finisterre naar Santiago de Compostela en Lavacolla

Esther en ik hadden vandaag nog ruim de tijd om relaxed onze ochtend in te delen. We wilden de Monbus nemen die uit Finisterre om 11:45 uur zou vertrekken. De rugtassen hadden we al ingepakt voordat we gingen ontbijten. Het was opnieuw prachtig weer en na de koffie en thee met geroosterd brood zijn we lekker door een deel van Finisterre gewandeld waar we nog niet waren geweest. Na afloop zijn we gaan uitchecken bij het hotel en bij het busstation gaan wachten. Er waren een groot aantal pelgrims die vandaag terug gaan naar Santiago de Compostela. De bus kwam iets later dan gepland, maar iedereen kon ruimschoots mee. Het was een mooie route die de Monbus reed. Aanvankelijk langs plekken waar we ook hadden gelopen, zoals Sardiñeiro, Corcubión en Cee en we zagen pelgrims die nu op weg waren naar Finisterre. Later reden we door andere kustplaatsen, zoals Carnota, Muros en Noia. Bij die laatste plaats verlaat de bus de kustweg om de laatste 35 km. deels over de snelweg af te leggen. Zodra de bus de buitenwijken van SdC bereikt is de werkelijke grootte van de stad te overzien. Ook de rol die Santiago als universiteitsstad heeft. Het heeft een enorm ziekenhuis, delen met supermoderne architectuur en overal faculteiten. De route eindigt bij het nieuwe busstation naast het spoorwegstation. We laten de rugtassen achter in twee lockers en zijn met stomheid geslagen dat bij de informatiebalie van het busstation een chagrijnige mevrouw haar werk doet zonder ook maar één woord over de grens te spreken. Dit terwijl er in SdC veel internationale pelgrims op bezoek zijn, waarvan een deel ook met de bus (terug-)reist.

We wandelen naar de binnenstad en gaan eerst een plek zoeken om iets te eten. Bij het eerste restaurant moeten we reserveren om een uur later pas te mogen lunchen, maar bij het tweede hebben ze plek voor ons. We hebben trek en nemen beide een voor en hoofdgerecht met vis. Es neemt gegrilde inktvis met aïoli als voorgerecht en tong als hoofdgerecht en ik neem soep met zeevruchten als voorgerecht en gamba’s met wilde paddestoelen en knoflook als hoofdgerecht. We hebben heerlijk zitten eten. Het is druk in de stad en het is best leuk om de nooit aflatende stroom van peregrinos te aanschouwen. Het opvallende is ook dat er geen stereotiepe pelgrim is. Er lopen en fietsen mannen en vrouwen, scholieren en gepensioneerden, hippie achtige types en mensen in designer kleding, van alles wat. Het voelt ook goed dat wij daar nu ook deel van uitmaken. We gaan nog wat kleine dingen kopen om mee te nemen, want veel ruimte in de rugtassen hebben we niet. Waar we ons zinnen op hebben gezet zijn we iig gelukkig voor geslaagd, maskers van ‘Sargadelos’. Dit is een merk porselein uit Galicië die serviesgoed maar ook kunst produceert. Dit waren ook de maskers die we in de keuken van het hotel in Friol hadden gezien. Na afloop van het shoppen gaan we naar het busstation om onze bagage op te halen. Met de stadsbus rijden we in een klein halfuurtje naar Lavacolla en ook hier volgt de bus een deel de pelgrimsroute. In hotel Garcas, waar we ook de nacht dat Es aankwam hadden geslapen, checken we in en staat keurig de tas klaar met spullen die we daar twee weken geleden hadden achtergelaten. We bestellen een taxi voor morgenochtend 5:00 uur, want het toestel van Vueling vertrekt om 7:00 uur naar Barcelona. De rugtassen moeten opnieuw worden ingepakt en we zijn klaar voor de terugreis. Dit is het laatste berichtje vanuit Noord Spanje en morgen komt de afsluitende uit ons ‘koude kikkerlandje’. O nee, we hebben ruimte overgelaten in onze rugtassen om wat zon en warmte mee te nemen, fijn voor iedereen en kunnen Es en ik wat makkelijker acclimatiseren.

Buen Camino