Dag 38 – zaterdag 8 okt. 2021

Etappe 31 en 7 – van Negreira naar Santa Mariña. Gepland 20,5 km. en gelopen 21,7. Rob totaal 749,9 en Esther 163,6 km.

Vandaag was het de dag van de vele vergezichten. Esther d’r wekker ging per ongeluk om 6:15 uur af en onze nachtrust was voorbij. Gelukkig hadden we na twee slechte nachten in Santiago nu lekker kunnen slapen. Na het ontbijt werden we keurig door opa met zijn oude Mercedes in het centrum van Negreira uit de auto gezet en de wandeling van vandaag kon beginnen. We liepen de stadspoort van Negreira onderdoor en lieten snel de doorgaande weg achter ons. Er hing nog damp in het dal, dus was ons zicht aanvankelijk beperkt. We begonnen na het dorp aan een lichte klim en snel kwamen we boven de damp uit. Het beloofde weer een mooie dag te worden. We liepen door het bos over holle paden en kwamen meerdere pelgrims tegen. Ook het Amerikaanse stel dat bij ons in Casa O Folgo had overnacht.

In O Libreiro maakten we een klein uitstapje van de route om een kop koffie en thee te gaan drinken. Es en ik moesten daarvoor een hoge trap op om de Albergue met bar en terras te bezoeken. We hadden er zo’n 8 km opzitten en het lopen ging prima. Es wandelt vandaag zonder rugzak en ik loop met een stuk minder gewicht in mijn backpack. Dat is ook een fijn effect van de pick up service. We hebben wel proviand bij ons want in de beschrijving van de route stond dat er op dit gedeelte van de Camino Finisterre weinig tot geen voorzieningen beschikbaar zouden zijn. De praktijk is echter gelukkig anders. We vervolgden de route en zagen meerdere keren dezelfde pelgrims. De Amerikanen zijn we wel vijf keer tegengekomen. Ook in Vilaserio kwamen de pelgrims weer bij elkaar bij een bar. Wij namen daar een ijsje. Er stond een bord aan de weg met wel 20 verschillende soorten, maar in werkelijkheid konden we maar kiezen uit 3. Het werd een lekkere Cornetto vanille. We zaten aan een tafeltje in de schaduw van een parasol en er scharrelden 2 schattige kittens om ons heen. Het kostte ons moeite om er niet één in de rugtas mee te nemen. We werden daar ook aangesproken door een peregrino uit Nederland. Deze was eind augustus gestart in Lissabon, net als het Amerikaanse stel wat toevallig aan een tafeltje naast hem zat. De man was nu op weg naar Muxia, maar had nog tot eind november de tijd in Noord Spanje.

De route liep na Vilaserio langs een Provinciale weg en daarna tussen landerijen door. We hadden prachtige vergezichten over de heuvelachtige omgeving. Je kunt merken dat het hier normaal veel waait, want op de heuvelruggen staan veel windmolens. Zo’n 5 km voor Santa Mariña hebben we langs de kant van een bospad de meegenomen croissantjes en een appeltje opgegeten. De rest van de route ging voorspoedig en rond 14:45 uur kwamen wij aan bij het pick up point. We namen daar op een terras een Colaatje en verstuurden een appie in ons beste Spaans. Zo’n 20 min. later reed een Seat Alhambra voor met de eigenaar van Casa O Folgo achter het stuur. We werden in een rap tempo terug gebracht naar Negreira. Na lekker gedoucht te hebben en de kleren van vandaag te hebben gewassen kregen we van oma ieder een trosje druiven uit de tuin. Er groeien zelfs kiwi’s aan een bladerdak van de pergola in de tuin. Geweldig zo’n ‘Turismo Rural’ bestemming, plattelandstoerisme op z’n best. Morgen op weg naar Cee aan zee. Dat wordt nog een pittige etappe, maar daarna is het maandag nog een korte wandeling naar Finisterre.

Buen Camino