Dag 26 – maandag 27 sept. 2021

Etappe 22 – van A Fonsagrada naar O Cádavo (Baleira). Gepland 24,3 km. en gelopen 24,8. Totaal nu 554,7 km. gewandeld.

Laat ik vandaag beginnen met dat het ontbijt vanochtend het lekkerste was tot nu toe. Lorena, Juanma en ik hadden afgesproken om 7:45 uur te gaan ontbijten. Wat ik niet wist dat er op de 1^ste etage van de Albergue Cantabrico, een speciale ruimte voor was. Ik stapte daar binnen en het Amerikaanse viertal, een jonger stel en een ouder stel, attendeerde mij erop dat het eten zo goed was. Ik wachtte even dat het Spaanse tweetal zou komen en die stapte even later ook binnen. Ik bestelde toast met scrambled eggs en gebakken ham op een tomaten relish. Een glas verse sinaasappelsap en café con leche. Ik had nog veel meer kunnen bestellen en dat voor € 5,= p.p.

Het regende toen we op pad gingen. Lorena, Juanma en ik hadden gisteren afgesproken om samen te gaan lopen. Vandaag zou de 1^ste dag worden dat we af gingen dalen naar de lagere heuvels. Helaas was dat een ietwat verkeerde inschatting. De eerste km.’s gingen over mooie bospaden of langs de provinciale weg. Het regende niet hard en de temperatuur was oké. We passeerden op zo’n 4 km een Albergue waar ook een aantal peregrinos sliepen die ik regelmatig tegen ben gekomen. Na een tijdje kwamen twee pelgrims ons achterop. Het waren Claudia en Giuseppe. Haar heb ik vaker gezien en gesproken. Claudia is half Italiaans en half Spaans en woont in Rome. Haar vader woont aan de oostkust van Noord Spanje. Dit wees zij mij gisteren aan op de landkaart. Helaas spreekt zij heel gebrekkig Engels, dus communiceren gaat mbv handen en voeten en Google translate. Giuseppe is vandaag begonnen aan het 2^e deel van zijn Camino. 8 Jaar geleden heeft hij van Oviedo naar A Fonsagrada gelopen en vanaf nu wil hij het deel naar Santiago de Compostela afmaken. Hij komt uit Barcelona en spreekt goed Engels. Giuseppe is ongetraind aan deze wandeltocht begonnen en heeft wat overgewicht. Hij zal het niet gemakkelijk krijgen. Toch loopt hij heel vlot dus wie weet. Ook komen we Maria José tegen, met haar heb ik al meerdere keren in een herberg geslapen. Zij is een 63 jarige vrouw die aan de stadsgrens van Oviedo is begonnen aan haar Camino. Zij spreekt maar een paar woordjes Engels, dus ook met haar gaat het converseren moeizaam. Juanma wist me te vertellen dat Maria José het vandaag zwaar heeft, zowel fysiek als mentaal. We proberen haar een beetje bij ons te houden, maar op een gegeven moment blijft zij te ver achter en lopen we door. Ook dat is de Camino, ieder doet het op zijn of haar eigen manier.

Het weer klaarde op en de regenjacks konden weer uit. De zon ging schijnen en het was heerlijk in polo shirt en korte broek. We kwamen Albert tegen en daar kon ik even wat Nederlands mee praten. Hij vertelde mij dat hij een dag flink last van zijn scheenbeen had gehad en dat kan een heel vervelende blessure zijn. Gelukkig was hij vandaag weer topfit. Albert’s zuster Anita liep een stuk voor hem uit. Die heb ik tijdens de etappe niet gezien, maar later wel in de herberg.

Op zo’n 12 km. hielden we een stop. Een aantal peregrinos liepen door, maar Lorena, Juanma en ik hadden behoefte aan wat te eten en te drinken. We waren na A Fonsagrada geen voorzieningen meer tegengekomen. De omgeving is mooi, groene heuvels, landerijen, oude dorpjes. Het was relaxed lopen. Bij het passeren van een kerkje zag ik twee benen vanaf een plat dakje over de straat hangen. Yara lag heerlijk van het zonnetje te genieten.

Maar toen kwam die klim, ik denk niet dat veel pelgrims die zo zwaar hadden ingeschat, want wat was die pittig. Ik had het ook niet uit het routeplan begrepen. Lorena en Juanma liepen steeds verder op mij uit, maar evengoed haalde ik andere pelgrims in. Het was een tijdje afzien. Maar uiteindelijk kom ik dan toch flink zwetend boven, net voordat ik ingehaald zou worden door Hector en Mercedes. Die hebben rap geklommen Napuffend stonden we even bij te komen van de inspanning.

Gelukkig was er op een korte afstand van de klim een bar, waar Emmanuel en 2 Spanjaarden zaten te lunchen. Albert zat er ook, aan de doppinda’s en iets te drinken. Lorena, Juanma en ik bestelden een punt tortilla en die was echt heel lekker, samen met een colaatje. Voor de rest hebben wij de etappe met elkaar, maar toch soms ook alleen uitgelopen. Het is nl niet zo dat je als groep of duo bij elkaar moet blijven wandelen. Omdat iedereen z’n eigen tempo heeft loop je veelal individueel. Dat wordt ook door alle pelgrims geaccepteerd. Vandaag heb ik voor het eerste sinds dagen mijn oortjes weer in gehad. Lekker naar muziek kunnen luisteren.

Aangekomen in O Cádavo stonden we in dubio om of naar de herberg te gaan of eerst wat te gaan eten. Inmiddels hadden twee andere Spanjaarden zich bij ons gevoegd. Uiteindelijk werd er gekozen om eerst wat te gaan eten en de keuze van restaurants is nou niet echt groot in dit soort dorpjes. We konden terecht bij een bar, met een grote eetzaal er achter. Er was plaats en met z’n vijven kregen we een tafel. Het restaurant was goed bezet, voornamelijk met etende mannen. Er was een 3 gangen dagmenu met drinken voor € 11,=. Ik had een mixed salad als voorgerecht en kip met patat als hoofdgerecht. Het smaakte erg goed. Samen uiteraard met een Cerveza sin alcohol. Flan (crème caramel) nam ik als toetje, dus mijn buik was goed gevuld. De twee extra Spanjaarden aan tafel zijn Juan en Pedro, vader en zoon. Dit is al hun 4^e Camino die zij samen lopen. Ook zij komen net als Lorena uit de buurt van Alicante. Ik was hen ook al tegengekomen in de herberg in Borres. Na afloop van de maaltijd zijn we naar de herberg gelopen, Albergue San Mateo en ons op gaan knappen. Nog lekker in het zonnetje, heel persoonlijk kunnen praten met Anita en Yara die hier ook slapen. Eigenlijk zijn we een inmiddels een echte groep internationale pelgrims die in wisselende samenstelling elkaar steeds weer tegengekomen. Een apart fenomeen en heel erg leuk. De meeste peregrinos gaan morgen zo’n 30 km. lopen naar Lugo. Ik daarentegen niet. Ik deel de etappe in tweeën omdat ik toch nog een extra dag heb voordat Es komt. Ik ga nu 2 etappes lopen van zo’n 15 km. Ook even lekker wat rustiger aan doen. Het wordt dus afscheid nemen van een aantal pelgrims, maar wellicht komen we elkaar weer ergens tegen.

Buen Camino