Etappe 5 – van Güemes naar Santander. Gepland 15,3 km., gelopen 17,7. Totaal 132 km.
Tja, en dan slaap ik ook nog goed met drie Spanjaarden op een kamer. Natuurlijk wordt er licht gesnurkt en hoor je winden, maar ik had alleen last van blaffende honden om 4:45 uur. Ik had de wekker op mijn horloge om 6:30 uur gezet en ben stilletjes in het donker opgestaan. De Spanjaarden wilden schijnbaar nog even blijven liggen. Ik ben me gaan verzorgen en op het toilet naast mij, gescheiden door een dun wandje, deed iemand datzelfde. Dat gaat helaas niet geruisloos, alles gemeenschappelijk hè. Lekker gedoucht, tas ingepakt, ik beduidend meer werk dan de meer geroutineerde Spanjaarden en gaan ontbijten. De leuke vrouwen uit het hoge noorden waren er ook, evenals een grote groep andere pelgrims. Btw., volgens mij ben ik nu een ‘echte’ Peregrino. Ik heb gehoord dat je na 100 km. Pelgrim i.o. (in opleiding) af bent. Zal nog wel even moeten wachten op m’n diploma.
Ik wil nog wat kwijt over de Albergue en degenen die daar werken. Diep respect voor wat deze mensen voor anderen over hebben. Op vrijwillige basis je inzetten voor pelgrims die in principe alleen maar langskomen om te eten en te slapen, daar neem ik m’n petje voor af. Er wordt geen kostenvergoeding aan de pelgrims gevraagd, alleen, als je dat wilt, een ‘donativo’. Een bedrag naar wat je de verzorging waard vindt en naar draagkracht. Op een muur grenzend aan de binnentuin is een mooie spreuk geschilderd: “Para quien camina siempre hay un sol amaneciendo” – “Voor degenen die lopen is er altijd een zon die opkomt”. De pelgrims nemen hartelijk afscheid van elkaar en met een ‘“Buen Camino” gaat een ieder zijn weg.
De route naar Santander kan op verschillende manieren gelopen worden, al dan niet met een tochtje over het water. Ik kies voor de langst route met een bootovertocht, omdat dit sowieso weinig kilometers zullen worden en ik genieten kan van het uitzicht over zee. Het is opnieuw prachtig weer en ik heb er zin in. Ik loop langs een tweebaansweg die door heuvelachtig gebied gaat. In Galizano splitst de Camino zich voor de korte wandeling naar Somo, of een iets langere langs een kustpad. Ik weet dat Sylvia en Marja de kortere hebben genomen omdat zij na de boottocht door Santander vandaag verder lopen naar Bo (nee, niet naar mijn schoondochter). Stan heeft verteld dat hij ook de korte route neemt, om vandaag even wat rustiger aan te doen. Hij heeft ook zware etappes achter de rug (zie zijn FB. pagina). Ik kies voor een omweg omdat ik van het uitzicht wil genieten en ik vandaag toch de tijd heb. En uitzichten heb ik gekregen.
Aanvankelijk is het nog steeds asfalt vanaf Galizano, maar bij de kust aangekomen wordt het een onverharde weg. Heerlijk weer, een zeewindje en prachtig uitzicht, dat is genieten. Ik loop rustig, want om de haverklap maak ik een stop voor foto’s. Het zijn lieflijke baaien met strandjes, kliffen en eilandjes die ik tegenkom. De zachte deining van de Cantabrische zee is nu te licht voor de surfers die in hun buscampers hebben overnacht. Een coole relaxte atmosfeer straalt het uit.
Voor Somo verschijnt de skyline van Santander, aan de andere zijde van de baai met die naam. Bij ‘Isla de Santa Marina’ eindigen de kliffen en ontvouwen zich de brede stranden van Los Tranquilos, Playa de Lordeo en Playa Somo. Het is eb dus het zeewater ligt op tientallen meters van het droge zand. Op mijn hoge wandelschoenen in outdoor outfit en backpack loop ik op m’n gemakkie tussen de mensen in zwemkleding of met wetsuits aan, want ook hier wordt gesurft. Ik heb niet het idee dat ik uit de toon val, maar dat doe ik natuurlijk wel. De strandgangers zijn waarschijnlijk die pelgrims wel gewend, maar blijft vreemd volk. Even bekruipt me het idee “zal ik helemaal uit m’n comfort zone gaan”? Mijn rugzak afdoen, mijn zwembroek uit de tas pakken, me omkleden en een duik nemen? Even kwam dat gevoel, vind het ietwat teveel werk en krijg inmiddels ook wat trek. Het is bijna 11:30 uur en ik loop al 14 km. Aan één stuk, weliswaar met een niet hoog tempo, maar ook schijnbaar zonder moeite. Het is me voorspelt dat een lichaam zich aanpast aan de inspanningen. Ik denk dat dit gaande is.
Ik wil hier ook wat kwijt over hoe ik mij voel. Ben heel blij dat mijn voeten zich erg goed houden. De eerste dagen voelde ik wat druk onder m’n hielen, maar dat is weg. Geen blaren (even afkloppen) of andere sores. Ik heb wel last van de monnikskapspier (de Trapezium Transversa), vooral aan de linker kant. Voortaan noem ik hem de pelgrimstasspier, dat klopt wat beter. Deze was opgezet door de band(en) van de rugtas en dat was behoorlijk pijnlijk. Inmiddels neemt de gewenning toe en de zwelling af. De huid is nog wel wat geïrriteerd. En dan het mentale deel van de vijf eerste wandeldagen. Ik mis Es, onze dieren en thuis, maar het is geweldig dat je mbv. de moderne elektronica thuis zo dichtbij kan halen. Ik mis ook m’n familie en vrienden, maar daar heb ik in samenspraak voor gekozen. Ze zeggen dat de eerste twee weken van een Camino vooral een weerslag op het fysieke is. De tweede twee weken komt de mentaal moeilijke periode en de derde twee weken (of meer) wordt het genieten. En dat zijn net de twee weken dat Es over komt vanuit NL. Alleen worden dat voor haar de eerste twee weken.
Om 11:50 uur ben ik bij de pier waar het bootje van Somo naar Santander aan zal meren. Hij moet om 12:00 uur vertrekken, maar ja die Spaanse klok hè. Er staan een hoop wachtenden, waaronder ook andere pelgrims, die toch allemaal op het iele bootje passen. De vaargeul is, doordat het laag tij is, smal en behendig loodst de schipper zijn vracht naar Santander. Ik raak nog aan de praat met een Spaanse oud militair die les heeft gegeven op de Nederlandse KMA. (Koninklijke Militaire Academie) in Breda. Ook hij is, samen met zijn vrouw en een groep senioren, vanaf Bilbao op weg naar Santiago de Compostela. Zij doen het echter met de bus. Vannacht slapen zij ook in Santander en morgen in SdC.
Aangekomen in de hoofdstad van Cantabrië, ga ik ergens lunchen en daarna op weg naar mijn hotel. Om van de route van de Camino naar mijn hotel te komen moet ik hoogteverschil overbruggen. Gelukkig zijn daar OV.-liften voor die mij naar de lager gelegen havenwijk brengen. Ik check in en ga wat rusten en morgen de stad verkennen. Na vijf wandeldagen lekker een rustdag.
Buen Camino
Rob op pad 
Dag Rob, welk programma of app heb je om alles op te nemen???
LikeLike
Hoi Peter. Waarschijnlijk heb ik je vraag niet goed begrepen toen ik je gisteren antwoordde, sorry. De foto’s maak ik gewoon met m’n IPhone of klein fototoestel wat ik mee heb. De teksten schrijf ik eerst in Word en als ik voldoende denk te hebben en gecorrigeerd heb, plak ik ze in delen in mijn WordPress account. Deze blog is een soort website bij WordPress.com. Iemand heeft voor mij een thema klaargemaakt waar ik de invulling aan gaf en de blogberichten in zet. Google maar even naar WordPress en je kunt zien dat dit programma ongekende mogelijkheden heeft. Het eerste jaar heb ik gratis en voor volgend jaar heeft het, geloof ik, € 48,= gekost. De man die de lay out voor mij heeft opgemaakt heb ik een niet zo groot bedrag te hoeven betalen, omdat ik al een account had aangemaakt. Het is namelijk wel programmeerwerk. Ik hoop dat ik je vraag zo goed heb beantwoord, anders bel me maar een keer. Aub niet als ik aan de wandel ben 😄. Vriendelijke groet
LikeLike
Petje af voor je hoor. Maar wat ’n prachtige foto’s. Ik geniet ervan. Morgen kan je misschien ’n duik nemen. Fijne dag.
Outlook voor Android downloaden ________________________________
LikeLike
Dank je wel voor je lieve berichtje Mary. Fijn dat je de foto’s mooi vindt. Dat komt ook doordat de omgeving zo prachtig en indrukwekkend is. Ik geniet in de realiteit van die aanblikken. Dit gebied is schijnbaar niet zo ontdekt door het grote internationale toerisme. De locals komen er wel. Als het uitkomt ga ik zeker een keer het water in, in zee of in een zwembad. Groetjes
LikeLike
Amigo, wat ben ik trots op je, in 5 dagen al 132 km gelopen en dat zonder noemenswaardige klachten. Je fysiek is dus dik in orde en wat herken ik dat je de mensen om je heen mist. Op de Camino heb je best veel vluchtige contacten maar daarna ben je weer alleen. En natuurlijk ben je een echte Pelgrim, je kiest geen een dag voor de makkelijke oplossing maar altijd volg je the way. Wat een mooie foto’s, je hebt natuurlijk geluk met het weer dat vertel je ook duidelijk in je foto’s. Geniet vanaf nu van je rust, morgen sightseeing voor je volgende indrukken. Buen Camino
LikeLike
Gracias Amigo. Ja, het gaat lekker en zeker vandaag ook de tijd genomen om rustig te genieten. Een aantal keren tegen mezelf gezegd: “wat een cadeautje”. Ik vind het echt leuk die contacten, maar veel meer diepgang hoeft voor mij niet hoor. Dat doe ik wel met Esther, jou en Greet en onze naasten. Ik zit niet te wachten op ‘sensitivity training’ op een pelgrimstocht. Van die groepssessies zoals afgelopen dag was hartstikke leuk, maar hoef ik niet elke dag. Enigszins privé en comfort is mij ook wat waard. Ik probeer idd zoveel mogelijk voor de traditionele route te kiezen, alhoewel er voor vrijdag een halte met de trein in zit, ivm. een gevaarlijke spoorbrug die je niet lopend over mag. De ene halte is geloof ik zo’n vijf km., van de geplande 38,5 naar Santillana Del Mar. Schijnt trouwens een heel mooie bestemming te zijn. Het weer zit gelukkig mee, maar ik wacht wel af hoe de komende dagen en weken zullen zijn. Wat ik gehad heb zit in de pocket. Morgen relaxen en de toerist uithangen en daarna tien dagen achter elkaar wandelen naar Oviedo. Groetjes, ook aan Greet. Buen Camino
LikeLike
Wat ziet het er weer super mooi uit! En wat ga je goed. Fijn een rust dag voor het lijf.
Goede nacht en voor morgen fijne dag gewenst.
Buen Camino.
LikeLike
Dank je wel Petra. M’n lijf houdt het gelukkig goed. Ik vond het maar wat spannend om dit voor het eerst te doen. Mijn langste tocht was tot nu toe vier dagen en 97 km. Het Krijtlandpad in Zuid-Limburg. Ik ben ook wel een beetje trots op mezelf en dat is goed voor het zelfvertrouwen. Morgen de toerist uithangen en een beetje relaxen, als dat lukt. Vanaf vrijdag ga ik tien dagen achter elkaar wandelen naar Oviedo. Daar is mijn volgende rustdag na morgen. Groetjes en een Buen Camino
LikeLike
Lieve Rob,
Wat een fantastische reis, al is het uit je comfort zone en wandelend .
De eerste week is goed verlopen zo te lezen , met mooie herinneringen , foto s en een verhaal erbij .
Wij genieten iedere dag van je verslag en denken aan je . Je mag zo trots zijn op jezelf . En natuurlijk op Es. Geniet van je heerlijke vrije “ rust “ dag en vandaag geen pelgrim maar toerist . Succes
Liefs pascalle en karin en poot van Django
LikeLike
Hoi lieve Karin. Wat leuk dat jullie genieten van mijn berichtjes. Ik vind het ook leuk om ze te schrijven. Es en ik hebben elke dag meerdere malen contact, hetzij telefonisch of anders via een Whatsappje. Dat maakt het alleen zijn voor ons wat dragelijker. Nog drie weken en dan duiken we weer samen het bed in 😄. Vandaag was zeker relaxed, maar toch ook weer veel dingen gezien en gedaan. Veel liefs voor jou en Pascalle en een zwaai aan Django 😁. Ton (😜) 😘
LikeLike
Hoi Rob, super leuk geschreven weer en wat een mooie omgeving. Heb er echt respect voor dat je de tocht in je uppie doet. Geniet van je rustdag morgen!!
LikeLike
Dank je wel Carline, voor het compliment. Ik ben het ook zo maar gaan doen, weliswaar met voorbereiding. Het gaat ook om het beleven van de reis en ik hoop de lezers van mijn blog een beetje mee te kunnen nemen. Wellicht inspireert het jou of anderen ook om zoiets te gaan ondernemen. Dat is voor mij geen doel, maar zou wel een leuk effect zijn. Per slot van rekening ben ik ook geïnspireerd geraakt door het lezen van een boek. Ik ga morgen idd rustig aan doen, alhoewel m’n lijf het tot nu toe goed houdt. Vanaf vrijdag ga ik tien dagen achter elkaar wandelen. Dan hoop ik in Oviedo aan te zijn gekomen. Wordt vervolgd. Veel liefs
LikeLike
Wat zijn je fotos weer mooi en wat zie je er goed uit, nog 3 weken en dan kommt Essy. Geniet morgen van je vrije dag. Veel plezier
LikeLike
Dank je wel Gerda, voor de lieve complimentjes. Doet me goed. Ja, ja, er zit al (bijna) een kwart van het alleen lopen op. Eigenlijk gaat het hartstikke snel en gelukkig goed. Ik kijk wel uit naar 30 sept. hoor. Es en ik hebben elke dag wel meerdere keren contact met elkaar. Maakt het ook wat makkelijker, voor allebei. Morgen weer een dagje de toerist uithangen en dan vanaf vrijdag 10 dagen achter elkaar wandelen. De volgende rustdag na morgen is in Oviedo. Ik had trouwens ook een leuk berichtje van Daniël en Sabine ontvangen. Zij volgen mijn blog ook. Hartstikke leuk. Veel liefs 😘
LikeLike
Hoi Rob, het was weer een mooie wandeldag. Ik heb het rustig aan gedaan en ben zelfs even gaan zwemmen. Ik logeer nu in de pelgrimsherberg, maar die is veel minder goed dan die Güemes. Ik heb ook pijn in mijn schouders. Dat zou ook wel eens de monnikskapspier kunnen zijn. Morgen ga ik naar een hotel of pension. Ik blijf ook nog een dag in Santander om wat te rusten en wat rond te kijken. Groet, Stan
LikeLike
Hoi Stan. Het was zeker een prachtige wandeldag vandaag. Ik heb meerdere keren tegen mezelf gezegd: “wat een cadeautje”. Vond de ervaring in Güemes heel erg de moeite waard. Leuk ook zo’n gemeenschapszin.
Ik stond ook in dubio om de zee in te duiken, het was nl heel verleidelijk, maar heb het niet gedaan. Goed dat wij beide de spieren even rust geven. De inspanning moet wennen, maar het gevaar van overbelasting ligt op de loer. Wellicht komen we elkaar als toerist in de stad tegen, maar gezien de grootte acht ik de kans niet zo groot. Vanaf vrijdag komen er (iig voor mij) weer een paar pittige etappes aan. Dus rust nemen is nu ook belangrijk. Groet
LikeLike
Hoi Rob,
Wat heb je er weer een prachtige dag opzitten!
Maar ook wel fijn een morgen (vandaag) even te ontspannen.
Geniet van je vrije dag dan kan je er de komende dagen weer tegen!
Liefs, Bep 💋😘
LikeLike
Hoi Bep. Ook vandaag was weer een cadeautje. Veel gezien en toch ook wat rustig aangedaan. Vandaag was ook een wat praktische dag om het restant aan vuile kleren, die ik woensdag in het bad van de hotelkamer had gewassen, te laten drogen in een wasserette. Bijna al m’n kleren zijn weer schoon. Morgen wordt een lange etappe, dus ik vertrek vroeg. Hoop dat het weer mee zit en de wandeling soepel verloopt. Veel liefs en groetjes aan Paul
LikeLike
Hey Rob,
Met veel plezier lees ik je verhalen! Wat een prachtige dag gister! Fijn dat je voeten het zo goed doen😉 en die rugzak spier… dat gaat vast met een aantal dagen beter!! Succes vandaag!!
Groetjes Valery!
LikeLike
Hoi Valery. Wat fijn dat je mijn berichtjes leuk vindt. Ik vind het ook plezierig om ze te schrijven, kost alleen wat tijd. Die rugzak spier smeer ik trouwens in met jouw wonderzalfje, Kampong Manis. Helpt echt. Ben je daar nog steeds dankbaar voor. Vandaag wat rustig aan gedaan en dingen bekeken. De tas voor morgen is alweer bijna helemaal gepakt. Dan staat mij een lange etappe te wachten dus ik ga vroeg op pad. Nu maar hopen dat het weer mee zit. Tot nu toe heb ik helemaal niet mogen klagen. Groetjes, ook aan Nic en de meiden. 😘
LikeLike
Ik geniet van je verslag
En je prachtige foto’s
LikeLike
Dank je wel Marlies, voor je leuke reactie. Ik hoop dat je mee blijft reizen.
LikeLike
Hoi Rob, wat een mooie tocht en wat beschrijf je het leuk. Ik vind het knap en wat fijn dat je lijf het goed houdt.
Veel groetjes, Karin
LikeLike
Hoi Karin. Dank je wel voor je leuke reactie. Ik wist ook niet dat ik dit zou kunnen, alhoewel ik pas één week op weg ben. Het zwaarste moet nog komen. M’n conditie is gelukkig goed en ik heb veel geleerd van Clemens, mijn mentor 😁. Morgen ga ik weer op pad en dat worden dan 10 wandeldagen. Pas in Oviedo heb ik weer een rustdag. Ik hoop dat je mee blijft lezen en af en toe een reactie stuurt, stel ik erg op prijs. Groetjes
LikeLike
Geweldig om zo mee te genieten, ik bewonder je. Grt Joke
LikeLike
Hoi Joke. Wat lief dat je mij bewondert, dat waardeer ik erg. Ik hoop dat je de berichtjes en eigenlijk is het een soort dagboekje, leuk blijft vinden. Ik heb ook contact met je lieve dochters. Zij reageren ook. Stel ik heel erg op prijs. Veel liefs
LikeLike
Prachtige foto’s en mooie verhalen.
Heerlijk om te lezen! Aangezien ik dit jaar niet op vakantie ga is het fijn om virtueel mee te kunnen genieten van deze prachtige reis!
Om je schouders wat te ontzien kun je niet de heupband van je rugtas strakker zetten? Of werkt dat alleen goed bij dames heupen? Ik weet nog dat ik in Australië m’n backpack vooral op m’n heupen kon dragen maar ik liep ook lang niet zoveel kilometers!
Heel veel succes en plezier nog daar!!
LikeLike
Hoi Karina. Klopt wat je schrijft over de schouderbanden. In Santander heb ik de hoogte wat bijgesteld en gelukkig is de druk nu minder. Helemaal pijnvrij zal het niet worden. Ik vind het hartstikke leuk dat je met mij meereist en ik hoop dat je het ook leuk blijft vinden. Groetjes
LikeLike