Dag 5 – maandag 6 sept. 2021

Etappe 3 – van Castro Urdiales naar Laredo. Gepland 31,1 km. en gelopen 33,3 Totaal heb ik er nu ruim 85 km. opzitten.

Het was een zware dag, laat ik daar maar mee beginnen, dan is dat alvast van mij afgeschreven. Maar het was ook een mooie en waardevolle dag en dat compenseert veel. Ik zal niet meer over het slapen schrijven, want na Bilbao is dat geen probleem meer, gelukkig. Na mij verzorgd te hebben en de rugtas te hebben ingepakt een ontbijt genomen bij een broodjeszaak annex cafetaria. Meer pelgrims hadden de zaak weten te vinden en behalve een paar locals, die op schreeuwerige toon converseerden, waren het pelgrims die de omzet verhoogden. Even gebeld met Debora, want mijn dochter is vandaag jarig. Ze heeft het gelukkig geen probleem gevonden dat haar vader niet bij haar verjaardag kon zijn. Goed dat er mobieltjes bestaan. Bij de start van de tocht van vandaag een mooie foto van de zonsopkomst aan de Cantabrische zee kunnen maken.

Het haventje van Castro-Urdiales, bij zonsopkomst

De eerste kilometers van de route gingen langs de A8. Ik weet trouwens niet of ze er hier ook een soort Coentunnel in hebben, maar er zijn Spaanse overwinnaars zat dus het zal wel. Een aantal keren gaat de route onder de snelweg door, waarna uiteindelijk deze langs de kust komt te lopen. Het uitzicht over zee langs de kliffen is prachtig. In een cafetaria, na ruim 10 km. en 2 uur verder, kom ik dezelfde pelgrims tegen die ik ook bij het ontbijt tegen kwam. Twee stellen, waarvan één een Mexicaans Australische combi is. En wat schetst mijn verbazing, Andrea loopt langs met z’n sleepkarretje. We groeten elkaar hartelijk, maar hij loopt door, omdat hij net is gestart.

Rot(s)pad
De Cantabrische kust

De route vervolgt langs een provinciale weg, wat wel vreemd aanvoelt, want het eerste stuk is er geen voetpad en loop ik op het asfalt langs de wegkant van de vangrail. Later is dit beter en wandel ik achter de vangrail. Het uitzicht over het strand van ‘Playa de Arenillas’ is mooi en verder loop ik langs de uitloper van de ‘Rio de Oriñón’, de rivier die hier in zee uitmondt. Uiteindelijk gaat de Camino het binnenland in en sterk omhoog. Een colletje van de 1ste categorie, een flinke kuitenbijter. Ik loop ook niet meer op verharde wegen, maar op een bospad met rotsgrond en losse stenen. O ja, de temperatuur is inmiddels zo’n 30 gr. met een hoge luchtvochtigheid. Overigens zijn de vergezichten prachtig. Na ruim 21 km. en de top van het bergje, de ‘Peña de las Abejas – 338 mtr.’, te hebben gepasseerd, neem ik even een staande rustpauze. Andrea komt langs, we praten even in een Italiaans soort Engels en hij groet me en loopt verder. Schijnbaar heeft hij ergens een rustpauze genomen en ben ik hem gepasseerd. Overigens ben ik ook langs andere pelgrims gelopen, elke keer groet je elkaar. ’T Is een beetje het gevoel van motorrijders die de hand opsteken naar elkaar, iets van “we horen bij hetzelfde soort”, spreekt mij wel aan.

Playa de Arenillas
Een beeldje van Jezus langs de kant van de weg, met waarschijnlijk door pelgrim achtergelaten stenen. Onder zijn zichtbare hart is de ‘Jacobsschelp’ te zien.

De afdaling naar de kust gaat top en opnieuw gaat de Camino onder de A8 door. Ik neem een filmpje met een felicitatie op om naar Debora te sturen en merk dat ik geëmotioneerd raak. De vermoeidheid en het feit dat ik niet bij haar verjaardag kan zijn raakt me. Na zo’n 24 km. kom ik er achter dat mijn water op is. In m’n Deuter rugzak heb ik een waterzak van 3 ltr. die ik vanochtend zo’n tweederde had gevuld. Mijn waterfles met Isostar heb ik bij de laatste stop al leeggedronken. Beginnersles: “vul je watervoorraad bij zodra die op dreigt te raken”. Ik dacht van “nog maar een km. of 10, dus dat red ik wel”. Sterker nog, er zijn veel fonteinen met drinkwater in Spanje. Bijna elk dorp, of bij elke kerk staat of hangt er wel één. Ik dacht bij de laatste voor de 8 km. naar Laredo, “ach ik pak de volgende wel. Moet die tas weer van mijn rug en ik heb net een lekker looptempo”. Tja, toen kwam er geen meer en daar was het eindtraject. Een kuitenbijter van waarschijnlijk ook de 1ste categorie en met opnieuw rotsgrond, grote keien en steenslag. Arme Andrea die straks met zijn karretje over het smalle pad met rotsen moet. Ik was hem onderweg weer gepasseerd, zittend op een terras aan een biertje, pratend met een vrouwelijke pelgrim met gele rugtas en rode pet. Overigens wat ben ik blij dat ik op hoge Hanwags loop. Met trailrunners had ik door m’n enkels gegaan.

Oud kerkje met fontein,
toen had ik nog voldoende water

Het uitzicht over de kliffen met zicht op Laredo is magnifiek, maar ik moet moeite doen om dit waar te nemen en te waarderen. De dorst slaat toe en dat is niet fijn met een forse lichamelijke inspanning en bij deze warmte. Mijn reddende engel kwam letterlijk, nou ja figuurlijk dan, op de top van de heuvel in de vorm van een pelgrim uit Zwitserland. Hij gaf mij zijn reservefles water en ik dronk die gelijk dankbaar leeg. De pelgrim was één van drie Zwitsers, 70ers, die een kortere etappe naar Laredo hadden afgelegd. Ze waren onder de indruk dat ik er al ruim 30 km. op had zitten. Gezamenlijk zijn we afgedaald naar Laredo. Daar hebben we bij de kerk afscheid van elkaar genomen, na nogmaals mijn dank uitgesproken te hebben en heb ik een terrasje gepakt om de rest van mijn dorst te lessen. Na afloop het laatste stuk naar het Hostel gewandeld. Dit heeft een volledig elektronische check-in, of dat nou zo handig is? Spaart wel de bezetting van een receptie uit.

Zicht op Laredo

Vanavond voor het eerst een warme maaltijd gegeten. Ik had het ’s middags al tegen Esther gezegd: “ik heb trek in een schnitzel met frites” en een restaurant die dat op de kaart heeft staan heb ik gevonden. Lekker gegeten, met een kop koffie toe en uitzicht op het strand. Wat wil een mens nog meer. O ja, gezelschap en ik mis mijn liefste. Er wordt rond 20:30 uur nog steeds gebruik gemaakt van het strand. Er lopen zelfs nog mensen in badpak. Het is trouwens nog 25 gr.

Buen Camino

Gepubliceerd door robvanproosdij

Ik ben inmiddels 65 jaar en woon in Assendelft. Ben getrouwd met Esther en uit mijn eerste huwelijk heb ik een dochter, Debora.

27 gedachten over “Dag 5 – maandag 6 sept. 2021

  1. Wat is het daar mooi en leuk dat je Andrea weer tegenkwam. Neem vandaag genoeg water mee ze zeggen dorst is erger als heimwee. Ik hoop dat je goed geslapen hebt en veel plezier vandaag

    Like

  2. Goedemorgen Amigo Rob, wat weer een fantastisch verslag het voelt alsof ik met je mee loop. Zoveel herkenbare dingen en vervelend van de dorst. Maar wat dan weer opvallend is is dat er uit het niets weer een oplossing komt, is er toch meer dan wij denken?
    Mooi ook dat je nu al pelgrims ga herkennen en tot Villavisiosa blijf je regelmatig deze wel tegen komen, daarna wordt het kiezen. Vriend maak er een mooie dag van en geniet van elk moment. Buen Camino.

    Like

  3. Prachtig je verhalen en foto’s. Het is echt genieten om mee te mogen lezen. Ook veel herkenbaars ondanks dat ik een heel ander traject heb gelopen. Op de 3e / 4e dag schijnt het vaker pittig te zijn. Iets met wennen aan… Goed naar je lichaam blijven luisteren en er lief voor zijn 🙂
    Nog gefeliciteerd met je dochter.
    Voor vandaag weer Buen Camino!

    Like

  4. Gefeliciteerd met Debora! Wat een beleving Rob! Leuk om te lezen! Ik pak m’n boek niet meer voor het slapen gaan maar een verhaaltje van Rob!! Zet hem op!

    Like

    1. Hoi Hannie. Dank je wel voor je lieve berichtje. Ik heb het al wel af en toe zwaar hoor. Maar dat schijnt er bij te horen. Geniet er erg van en leven buiten m’n comfort zone. Dagen dezelfde kleding dragen, met vreemde mensen op een kamer slapen 🥴

      Like

  5. Goedemorgen Rob, wat maak jij mooie foto’s. Ik heb gisteren ongeveer dezelfde route gelopen, alleen begon ik al 4,5 km daarvoor. Ik vond het ook zwaar gisteren, vooral door de hitte. Ik heb vannacht gelogeerd in het nonnenklooster San Francisco. Hier zijn beste veel andere Nederlanders en pelgrims die ik al eerder heb ontmoet op de Camino. Helaas hebben we elkaar nog steeds niet live ontmoet. Buen Camino! Stan

    Like

  6. Allereerst nog gefeliciteerd met Deborah, zal gerust vreemd zijn dat je er niet bij bent. Je hebt ook weer heel boeiend geschreven, super leuk om te lezen. Gisteravond keek ik in me email en je had nog niets geschreven, ik miste het….succes vandaag met wandelen.

    Like

  7. Hoi Rob,
    Allereerst nog gefeliciteerd met Debora.
    Nou je hebt er weer een flink dagje opzitten! Dat pas pad ziet er inderdaad rotsachtig uit.
    Grappig dat je toch Andrea weer tegen bent gekomen.
    Vandaag weer veel wandelplezier en op tijd de waterfles vullen! 😜
    Groetjes van ons 💋😘

    Like

  8. Wat schrijf je mooi, Rob. En wat een prachtige foto’s. Ik verlang ernaar volgend jaar daar te zijn. Ik geniet van je verhalen. Rustig aan, ik zou zelf geen 30km doen. Met die warmte. Je leert tijdens het lopen: bij elk waterput drinken en je voorraad checken..buen Camino !

    Like

    1. Hoi Rob, Geweldig om mee te mogen genieten/lopen op jouw Camino!
      Mooie verhalen en foto’s!
      Vanaf Oviedo hoop ik door jouw blog mijn Camino Primitivo (2018) te mogen herbeleven. Nog veel plezier! Buen Camino! Groetjes, Chris

      Like

  9. Lieve pap,

    Naast dat ik ontzettend trots ben dat je deze reis maakt, ben ik ook apetrots op jouw schrijf- en fotografiekunsten. Zo fijn om op deze manier een beetje bij je te zijn. Ik hou van jou! X

    Like

  10. Hallo Rob, heel mooie verslagen en foto’s, we lezen het elke dag. We wensen je veel plezier en sterkte. Groetjes van Daniel, Sabine, Ben en Leonie 😉

    Like

  11. Dag Rob, schitterende verhalen en prachtige foto’s. De del Norte is echt mooi.
    Met welk programma neem je alles op, ziet er mooi uit?
    Buen Camino.

    Like

    1. Hoi Peter. Dank je wel voor je leuke reactie. Tot nu toe is de del Norte een geweldige ervaring. Vandaag ook weer zoveel contacten opgedaan.
      Ik schrijf mijn stukjes in Word en kopieer ze naar WordPress. Daar importeer ik ook de foto’s vanuit Apple Foto’s. WordPress, wat voor mij ook nieuw was is als een soort website gebouwd. Iemand met verstand hiervan heeft mij gelukkig kunnen helpen. Ik geloof dat het aardig is gelukt. Kost wel wat discipline om elke dag een stukje te schrijven. Hoop dat ik dit vol kan houden. Groetjes- Buen Camino

      Like

    1. Hej papa. Dank je wel voor je leuke reactie. Wat een wolk van een kind hebben jullie. Drukt de verantwoordelijkheid van het vaderschap al zwaar op je 😄.
      Ik hoop dat je stukjes leuk blijft vinden. Groetjes

      Like

Geef een reactie op JaRo Reactie annuleren