Dag 4 – zondag 5 sept. 2021

Etappe 2 – van Portugalete naar Castro Urdiales. Gepland 25,4 km., maar er 34,5 gewandeld.

Eindelijk een wat betere nacht gehad, ondanks mijn slaapkamergenoot die snurkte. Een Spaanse bicyclist, die geen woord Engels sprak. Ook een groep (waarschijnlijk) Oost Europeanen die na 3:00 uur pas hun bed opzocht en hun gesprek in de slaapkamer naast ons voortzette, kon me nauwelijks wakker maken. Ik zal het wel nodig hebben gehad. Echter om 6:00 uur ging mijn interne wekker af en een kwartier later ben ik opgestaan en heb me verzorgd. Was wel even fijn, ik had het rijk voor mezelf. Na ingepakt te hebben en het ontbijt gegeten te hebben ging ik op pad. Wat wel grappig was dat ik tijdens het ontbijt in gesprek raakte met een mevrouw uit Bulgarije. Zij zou vandaag vanuit Portugalete starten en richting Santander wandelen. Op FB. had ik net een berichtje gelezen over een medepelgrim uit NL. die schreef over een ontmoeting met een mevr. Uit Bulgarije en ja, het was dezelfde.

Peregrino Rob op pad
Portugalete ontwaakt

Portugalete was nog niet ontwaakt toen ik de stad verliet. Het ochtendgloren gaf een mooie rode gloed over de verder lelijke industriële omgeving. Overigens barst het hier van de snelwegen. Er wordt in NL. geklaagd over veel asfalt, hier kennen ze er ook wel raad mee. Ze zijn trouwens wel heel vriendelijk voor fietsers. Er zijn ruime fietspaden, er bestaat zelfs een fietsruilsysteem en ik kwam zelfs een paal tegen met allemaal gereedschap om je fiets te repareren. Inclusief lucht, bandenlichters en schroevendraaiers. Heb ik bij ons nog nooit gezien en wij zijn toch een echt fietsland.

Ik liep de stad uit langs zo’n fietspad, waar veel gebruik van wordt gemaakt door wielrenners, richting La Arena een kustplaats met een mooi strand. Onderweg ben ik de regiogrens gepasseerd, alhoewel ik mij afvraag of de Basken zich wel een regio van Spanje vinden, getuige de graffititekst op een muur. Na het Baskenland ben ik aangekomen in Cantabria, ook een autonome regio. Grappig, zelfs de Camino signing is hier anders, maar ook beter. De schelp wijst andersom de richting aan dan in Baskenland. De route ging af en toe van het fietspad af, maar uiteindelijk eindige dit stuk, samen met het fietspad bij het strand. Daar heb ik na zo’n twee uur lopen en bijna 11 te hebben afgelegd, lekker even uitgerust met een ‘café con leche grande’ en een sandwich.

Na zo’n half uurtje van mijn rust te hebben genoten heb ik nog wat foto’s genomen van het strand, waar al volop gebruik van wordt gemaakt en vervolg ik de route over een kustpad. Overigens kom ik al de hele ochtend veel pelgrims tegen. In groepjes of individueel, maar nog geen Nederlanders. Wat leuk is dat je veel gegroet wordt en uiteraard dus ook teruggroet. Je bent als pelgrim toch wel een beetje bijzonder. Al is het maar door je kleding. Bijna iedereen loop of fietst in sportkleding, zwemkleding of licht aangekleed en de pelgrims lopen veelal in outdoorkleding, met wandelschoenen en met bepakking op hun rug. Leuk zijn ook de wensen van mensen die je passeert. Het “Buen Camino” hoor je regelmatig.

Fotograaf op het strand van La Arena

Op het kustpad heb ik kunnen genieten van prachtige uitzichten en het was een heerlijke wandeling. Het enige smetje is dat vlak voor de buitenwijken van Castro Urdiales een petrochemisch bedrijf op de kliffen is gebouwd. Dat uitzicht is nou niet zo tof. De route splitst zich vlak voor Onton. De meeste pelgrims volgen de kustroute en bereiken CU., na zo’n kleine 7 km. Tja, ik moet weer zonodig eigenwijs zijn en de traditionele weg nemen die met een behoorlijke omweg, met flink wat stijgen en dalen zo’n 10 km. langer is.

Het strand van La Arena vanaf het kustpad
De route langs de kust

De weg gaat door lieflijke plaatsjes en klimt over de eerste 5 km. zo’n 300 mtr. De top van dit bergje, Pico de la Helguera, is op 366 mtr. hoogte. Neem van mij aan dat ruim 300 mtr. klimmen met een rugzak op geen pretje is. Maar ja “de reis is het doel” en dat is dus mijn mantra. Het heeft me wel wat zweet gekost in de brandende zon. Ik draag sinds vanochtend wel een pet, anders krijg ik geen blaren op mijn voeten, maar op mijn hoofd. Overigens heb ik ’s middags lekker mijn Bluetooth oortjes ingedaan. Aanvankelijk met mijn afspeellijst van Spotify op, maar vanaf 15:00 uur ‘langs de lijn’. Ik wil graag de verrichtingen van Max op Zandvoort volgen. Ach, een pelgrim mag toch ook een verzetje hebben. De daling loopt voor een groot deel op een tot fiets- en voetpad omgebouwde spoorlijn, de ‘Via Verde Translaviña’. Het is een oud stilgelegd mijnspoorwegtraject. Het stationnetje van Otañes staat er nog steeds. Voordat ik weer de bewoonde wereld inkom prijkt er aan de linkerzijde een afgegraven heuvel. Het is de gigantische steengroeve van Santullán.

Het stationnetje van Otañes
De steengroeve van Santullán

De weg vervolgt langs het buitengebied en de strakke straten van CU. om te eindigen bij het haventje. Daar ligt ook de hostel waar ik slaap, La Sota, met een kleine eenpersoons kamer en privé sanitair, niet onbelangrijk. Voordat ik naar mijn nachtverblijf ga, ga ik nog lekker op het terras zitten met een alcoholvrij tapbiertje en wat Pintxos. Op mijn telefoon heb ik de laatste ronden van Max op Zandvoort kunnen bekijken. Toch wel bijzonder zo’n prestatie. Ik heb weer genoten van vandaag.

Het haventje van Castro-Urdiales

Buen Camino

Gepubliceerd door robvanproosdij

Ik ben inmiddels 65 jaar en woon in Assendelft. Ben getrouwd met Esther en uit mijn eerste huwelijk heb ik een dochter, Debora.

27 gedachten over “Dag 4 – zondag 5 sept. 2021

    1. Ik had een prachtige dag, maar hoorde van Es dat jullie het ook goed hadden in NL. Het is hier zeker mooi, alhoewel ik toch nog veel in stedelijk gebied loop. Zodra ik de binnenland in ga, zal het wat rustiger en primitiever worden. Nog last gehad in de omgeving door de Grand Prix? Groetjes ook aan Ada

      Like

  1. Vriend, wat een mooi verhaal en prachtige foto’s. En Rob is 34 km niet een beetje overdreven 😂 Het is zonovergoten dus zweten en zwoegen. Wel mooi hè dat je de hele wereld op je Camino tegen komt. Het weekend is afgelopen dus morgen geen plaatselijke toeristen. Buen Camino

    Like

    1. Gracias amigo 😁. Was idd. wel pittig, maar mijn benen en voeten houden het tot nu toe goed. Ik heb wel wat last van m’n nek door de rugtas, maar het lijkt dat het al minder is dan gisteren. Zal dus moeten wennen. Het wassen van kleding is wel een dingetje, daar moet ik een modus voor vinden. Vandaag maar hetzelfde aangetrokken als gisteren 🥴. Over drie dagen heb ik in Santander de tijd om de was te doen. Het is zeker leuk om andere mensen te ontmoeten. De contacten zijn soms vluchtig, maar ook zoals met Andrea heel leuk. Het valt mij wel op dat de Spanjaarden hier slecht of soms geen Engels spreken. Met handen en voeten en een paar woorden Spaans is het mij tot nu toe gelukt om dingen voor elkaar te krijgen. Echter een echt gesprek voeren is dan uitgesloten. Die vrouw uit Bulgarije sprak wel goed Engels. Wordt vervolgd, morgen. Buen Camino

      Like

  2. Weer erg leuk om te lezen Rob en wat een mooie foto’s. Wat grappig van die fietspaal om je band te plakken, als ze die hier neer zouden zetten stond alleen de paal er nog dd rest zou gepikt zijn 😉 welterusten en succes weer morgen.

    Like

  3. Wat ziet het er prachtig uit!
    Loop je ook echt over het zandstrand of is er de mogelijkheid van een ander pad?
    Zalig die “cafe con leche”, die smaken dar zalig 🙂
    Alvast mooie dag voor morgen gewenst.

    Like

  4. Prachtige foto’s en ondanks de warmte weer een top dag! Zowel voor jou en voor Max Verstappen 😅😊 Prachtig hoe je verslag beschrijft. Zo lopen we digitaal met je mee. Rust lekker uit 😴 Morgen weer gezond op. 🍀🥰

    Like

  5. Hoi pelgrim,
    Leuk om alle wetenswaardigheden te lezen.
    Grappig die fietspaal. Zou hier ook handig zijn, hoewel ik vrees dat er snel niet veel meer in zal zitten.
    Ik kijk weer uit naar je volgende rapportage!
    Slaap lekker 🛌 😴 en een mooie dag morgen!
    Liefs Bep en ook de groeten van Paul

    Like

  6. Hoi Rob, misschien is dit de zoveelste reactie van mij want ik blijf inloggen en proberen 🙈 maar hopelijk lukt het nu om je veel plezier te wensen! Geniet ervan en erg leuk om mee te lezen en je prachtige foto’s te zien, liefs Ellen

    Like

    1. ‘T is gelukt en ik heb twee berichtjes van je gezien. Fijn dat je de blogberichtjes leuk vindt. Ik probeer er een soort dagboek van te maken. Voor anderen, die ‘meereizen’, maar ook later als herinnering. Het is toch iets speciaals zo’n tocht. Veel liefs en ook kus aan je mams

      Like

  7. Grappig dat jij die Bulgaarse pelgrim ook hebt gesproken. Die zijn er volgens mij niet zoveel. Vanmiddag heb ik even opgetrokken met een pelgrim uit Colombia die in Basel woont. Je foto’s en verhaal zijn heel herkenbaar. Wellicht zie ik je morgen in Laredo.

    Like

    1. Je bent vast dezelfde dingen tegengekomen als ik. Op het terras in Ka Arena heb ik een moment getwijfeld of jij daar ook zat. Er zat een pelgrim binnen en één buiten, in zijn Camino boekje te lezen. Probeerde contact te maken, wat helaas niet lukte. Ik dacht dat jij daar zat. De kans is groot dat we elkaar ergens de komende dagen gaan ontmoeten. You never know. Buen Camino
      Btw. kwam ook vanmiddag langs de albergue waar jij nu slaapt.

      Like

      1. Ik heb in La Arena niet op een terras gezeten. Ik wel een tijdje daar op het strand gezeten. Wellicht tot vanmiddag in de pelgrimsherberg in Laredo. Buen Camino!

        Like

Plaats een reactie