Dag 2 – vrijdag 3 sept. 2021

Toerist in Bilbao

Afgelopen nacht heb ik matig geslapen. De voorzieningen in het pension, zoals het bed en sanitair, zijn prima, maar het is er erg gehorig. Rond 5:00 uur had iemand het onzalige idee om computerspelletjes te gaan spelen, met die afschuwelijk irritante deuntjes. Ik heb daardoor een tijd wakker gelegen. Rond 7:45 uur ben ik opgestaan, doordat Esther me appte en ben me daarna lekker op m’n gemakkie gaan verzorgen. Een klein uur later heb ik een croissantje met een cappuccino gescoord bij Starbucks. Vanaf morgen ben ik pas een echte pelgrim hè 😄. Het is bewolkt weer, maar er heerst een heel aangename temperatuur en het blijft droog vandaag, niet onbelangrijk. Bilbao oogt als een heel moderne stad, met veel indrukwekkende architectuur en kunstwerken. De stad maakt de indruk welvarend te zijn, maar toch zijn er veel bedelaars op straat. Je vindt er heel weinig supermarkten of levensmiddelenwinkels, maar er zijn veel kleine restaurants, koffiebars en wijnbars. Er wordt waarschijnlijk veel buiten de deur gegeten.

De eerste wandeling die ik ondernam was naar de Zubizuri-brug, ook bekend als de Puente del Campo Volantin. Dit is de opvallendste brug over de Nervión. De rivier die dwars door Bilbao loopt. Calatrava, de architect van de Ciudad de las Artes y las Ciencias in Valencia, heeft de wandelbrug ontworpen in de jaren 90. Een opvallend witte boog houdt de brug in evenwicht.

Vandaar ben ik doorgewandeld naar het Guggenheim museum, dat ook aan de Nervión ligt. Het indrukwekkende gebouw werd in de jaren negentig geopend als de derde vestiging van de Solomon R. Guggenheim Foundation, na het museum in New York en de Peggy Guggenheim Collection in Venetië. Voor Bilbao was de komst van het museum een belangrijk onderdeel van de geplande renovaties en vernieuwingen in de stad. Opvallend zijn buiten de kunstwerken van Louise Bourgeois, ‘Maman’, de reuzenspin en de Westhighland terriër van Jeff Koons, ‘the Flower Puppy’. Ik heb het museum niet van binnen bewonderd, omdat ik graag wat meer van de stad wilde zien. Bij het Guggenheim kwam ik wel de eerste pelgrim tegen, een Fransman uitgedost met de traditionele schelp en wandelstaf.

Na het Guggenheim ben ik teruggewandeld naar het Plaza Moyúa, het centrale plein in de nieuwe stad en van daar uit opnieuw naar de Zubiziri brug en die overgestoken. Aan de overzijde van de Nervió is na een kleine wandeling de opstaphalte van de kabelbaan, de ‘Funicular de Artxanda’. Je vertrekt op de Plaza Funikularreko in het centrum om uiteindelijk 226 meter hoger de top van de Artxanda-berg te bereiken. Er is een indrukwekkend uitzicht over de hele stad. De kabelbaan werd al in 1915 geopend en legt een afstand van 770 meter af. Daar heerlijk van de rust en het uitzicht genoten. Jammer dat het geen helder weer is.

Weer beneden aangekomen heb ik de oever van de Nervió gevolgd richting het oudste stadsdeel van Bilbao, de ‘Casco Viejo’, officieel bekend als Las Siete Calles, ofwel de zeven straten. Onderweg nog foto’s gemaakt van de ‘Ayuntamiento de Bilbao’, het gemeentelijke administratie bureau en de ‘Iglesia de San Nicolas’, de Sint Nicolaaskerk. Net als in de oude centra van veel Spaanse steden kan je in de Casco Viejo rondstruinen in smalle steegjes tussen oude gekleurde huizen. Het oude centrum is niet groot en je wandelt er makkelijk doorheen.

Redelijk centraal in het oude centrum van de stad prijkt de ‘Donejakue Katedrala’ (in het Baskisch) – ‘Santiago Kathedrala Bilbao’ (in het Spaans), oftewel de Santiagokathedraal. De oudste delen van de kathedraal dateren uit de veertiende eeuw. Hier start ik morgen mijn Camino. Voor de entree van de kathedraal moet je betalen. Als senior (65+) krijg je normaliter korting, maar doordat ik om een stempel vroeg in mijn Credencial hoefde ik, omdat ik een pelgrim ben, helemaal niet te betalen. Ik ben niet religieus opgevoed, integendeel, maar toch raak ik wel degelijk onder de indruk van de sfeer en devotie in zo’n kerkelijke omgeving, “There are more things between heaven and earth, Horatio, than are dreamt of in your philosophy” (Shakespeare’s Hamlet).

In omgekeerde richting heb ik de Caminopijlen gevolgd naar de ‘Basilica de Begoña’, gewijd aan de beschermheilige van de Vizcaya (Bizkaja), maagd van Begoña. De kerk werd in de zestiende eeuw gebouwd op de top van een heuvel. Net als de kathedraal staat ook deze basiliek op het programma van de meeste pelgrims die naar Santiago de Compostela trekken. Om bij de kerk op de heuveltop te komen moest ik wel een hele reeks trappen trotseren, maar ook het overzicht over de stad maakte dit goed.

Ik heb ook nog een bezoek gebracht aan de ‘Mercado de la Ribera’. Dit is de grote markthal van Bilbao. Je kan er op drie verdiepingen verse groenten, fruit, vlees en vis kopen. In de vroege ochtend schijnen hier ook de lokale chefs hun inkopen te komen doen. Je vindt er verder ook heel wat kleine barretjes waar je verse gerechtjes kan proeven. Als oud ‘food/ supermarktman’ kan ik genieten van zulke lekkere verse ingrediënten.

Na nog een fotostop bij het oude operahuis, het ‘Teatro Artiaga’ had ik ‘het end wel in de bek’ en ben wat gaan rusten op m’n kamer in het pension. Vroeg in de avond heb ik weer lekker Pintxos gegeten en een alcoholvrij biertje. Ook hier zijn de lokale 0,0 biertjes erg lekker. Vanavond bijtijds naar bed en hopen dat ik een betere nacht doormaak dan de vorige. Uiteindelijk heb ik vandaag ruim 23.000 stappen gezet. Niet echt een rustige dag, maar zeker de inspanning waard. Morgenochtend vroeg op, wekker zetten en bijtijds op pad. Mijn pelgrimstocht gaat nu echt beginnen.

Buen Camino