Dag 22 – donderdag 23 sep. 2021

Etappe 18 – van Tineo naar Borres. Gepland 15,9 km. en gelopen 15,7. Totaal 456,9 km.

Ik had wat moeite met opstaan. Het liefst had ik nog een uurtje willen blijven liggen, maar de Camino roept. Het ontbijt doe ik in m’n eentje met automaat koffie en geroosterd casino brood. Niet slecht, maar ook geen hoogstaand ontbijt. Ik vertrek rond 8:10 uur en het klimmen start. Het is wel een mooie ochtend, want de lucht is deels wolkenloos, de maan staat nog aan de hemel en er hangen wolken in de dalen. Ondanks het klimmen geniet ik van de vergezichten.

Pas na zo’n 6 km. stijgen kom ik het bos uit en kom ik langs landerijen. Er zit vandaag niet eerder een stop in dan na ongeveer 12 km. Voor die tijd zal er amper leven te bekennen zijn. Ik kom ook geen enkele pelgrim tegen. De zon schijnt, maar toch heb ik het fris. Ik heb de wind gelukkig van achter en zichtbaar aan de windmolens waait het redelijk. Er worden niet voor niets windmolenparken op de heuvels geplaatst. Het uitzicht is geweldig en na een klim tot op 900 mtr. hoogte (ik ben inmiddels zo’n 280 mtr. gestegen) begin ik aan een geleidelijke afdaling.

In Campiello kan ik na bijna 3 uur een café con leche drinken en een broodje eten, bij Hotel/ Albergue Casa Herminia. Ik kan daar de koffer service van Correos live aanschouwen tijdens de break. Er staan vier rolkoffers klaar, terwijl er een bestelauto van Correos arriveert. De vrouwelijke bestuurder pikt de koffers op om naar het volgende hotel te gaan brengen. Mensen die van deze service gebruik maken zullen vast niet in herbergen slapen. Ik heb geen oordeel, ieder doet de Camino op zijn of haar manier. Het is al geweldig dat zij hem lopen. Ik bestel twee broodjes en eet er één, want als het morgen lukt om over de heuvels te kunnen lopen kan ik dan dat broodje eten. Er zijn nl geen voorzieningen onderweg. Ik heb gisteren al fruit gekocht in Tineo.

Na wat dalen en klimmen langs een asfaltweg, bereik ik opnieuw een pad langs landerijen. De laatste km.’s worden weer klimmen. Ik passeer Camino werkzaamheden, er is grond gestort om binnenkort te worden vlak gereden. Ik zie een crossmotor staan met een helm aan het stuur. Een boer legt net een pasgeboren kalf neer en bedekt het met een zak. Hij spreekt mij in het Spaans aan en ik begrijp mbv Google translate dat hij vraagt of ik op weg ben naar Albergue La Montera in Borres, nog zo’n km. te gaan. Ik bevestig dit en hij zegt dat hij de eigenaar van de herberg is en zijn vrouw die de tent runt is niet thuis. Of ik even kan wachten. Ik ben vroeg, het is rond 12:15 uur, dus ik heb de tijd. Er moet één van de koeien naar een ander weiland worden gedirigeerd dus ik kijk geamuseerd toe. De koe wordt losgemaakt van de rest van de groep en het hek uit gejaagd. Ik help nog een handje om het dier tegen te houden als hij het pad af wil lopen. Ik vraag nog of het kalf daar kan blijven liggen en de boer zegt dat de rest van de kudde voor het diertje zal zorgen. Hij krijgt de koe de goede richting op en op zijn motor rijdt hij achter het rund aan. Met stokslagen wordt de richting duidelijk gemaakt. Ik volg het duo naar boven richting Borres en ga in de plaatselijke bar(retje) een Cola Zero drinken.

Terwijl ik wacht tot de boer terugkomt komen Lorena en Juanma langslopen. Zij hebben toch besloten om de route onderlangs de heuvels te nemen en in Pola de Allende te blijven slapen. Zij komen dan voor op mijn schema te lopen, dus waarschijnlijk zullen we elkaar niet meer treffen. Juanma helpt mij bij het voor morgen reserveren van een kamer in Borducedo. Dit kon alleen telefonisch en over het algemeen wordt er bij recepties geen Engels gesproken. De kamer is niet goedkoop, maar schijnt wel heel goed te zijn. Lorena, Juanma en ik praten nog wat, wisselen telefoonnummers uit en als vrienden nemen we afscheid. Volgens mij ben ik in Alicante uitgenodigd. De boer komt langs en in de Albergue doen we de paperassen. Ook hij is onder de indruk als hij het aantal stempels in mijn Credencial ziet. Waarschijnlijk beginnen de meeste pelgrims op de Primitivo in Oviedo. Het is een leuke herberg en inmiddels zijn er meerdere pelgrims gearriveerd. Aan de geur (lees stank) en de vliegen kan je wel goed merken dat we op het Spaanse boerenland zijn. Er worden ook hier houten klompen gedragen, alleen hebben die twee verhogingen onder de klomp. Een apart gezicht. Buiten de Spaanse mevrouw en ik komt later (‘ja en daar is ie weer’) Emmanuel aanzetten. Hij heeft z’n spullen uitgepakt en idd staat het abneu apparaat al naast zijn bed. Verder is er nog een man uit Duitsland gearriveerd, hij heeft eerst een deel van de Camino Francés gedaan, daarna het deel van de del Norte, van Irun naar Gijón en volgt nu vanaf Oviedo de Primitivo, een aparte route. Ook zijn er twee mannen uit Spanje samen aangekomen en nog twee Spanjaarden die alleen lopen. Waarschijnlijk krijgen we straks wel wat meer contact, want ik neem aan dat iedereen om 19:00 uur in de bar gaat eten. Dat is de enige plek daarvoor in de wijde omgeving.

Morgen staan de meeste pelgrims voor de keus, ‘gaan we via de route van de Hospitales of via Pola de Allande’. Het pad via de Hospitales gaat over redelijke hoogte, tot zo’n 1.200 mtr. en er is geen enkele voorziening. Je moet voldoende water en proviand meenemen. Het is wel zo dat het weer het moet toelaten, want met mist of onweer is de route ronduit gevaarlijk. De vergezichten schijnen fantastisch te zijn en men zegt dat dit (ook letterlijk) het hoogtepunt van de Camino Primitivo is. Het alternatief via Pola is 4 km. langer, heeft een stijlere klim, heeft ook mooie uitzichten, maar is minder risicovol. Degenen die nu hier slapen willen over de heuvels, maar we wachten het weer van morgenochtend af.

Buen Camino